منو

شنبه, 31 فروردين 1398 - Sat 04 20 2019

A+ A A-

شهادت امام جواد الائمه(ع)

30 ذی القعده شهادت امام جواد علیه السلام (220 هجری قمری )

شناسنامه ی امام جواد علیه السلام

نام: محمد علیه السلام
کنیه: اباجعفرعلیه السلام
شهادت امام جواد
القاب معروف: جواد، تقی
نام پدر: امام رضا علیه السلام
نام مادر: خیزران
قبر مطهر: کاظمین.
ولادت: 10رجب سال 195 هجری قمری
محل ولادت: مدینه
عمر مبارک:‌ 25 سال
مدت امامت: 17 سال
شهادت: آخر ذی القعده سال 220 هجری قمری
نقش نگین مبارک آن حضرت: نعم القادرالله
قاتل: همسرش ام الفضل به دستور معتصم عباسی(لعنة الله علیه)
علت شهادت:‌ مسمومیت به زهر

شمه ای از فضایل و معجزات حضرت جواد علیه السلام

از عمر بن یزید روایت شده که گفت: دیدم امام محمدتقی علیه السلام را، به آن حضرت گفتم: چیست علامت امام یا بن الرسول الله، فرمودند: امام آن است که این کار را به جا اورد. و گذاشتند دست خود را بر سنگی، سپس انگشتانش در ان سنگ ظاهر شد. راوی گفت: دیدم آن حضرت را که اهن را می کشد بدون آنکه آن را در آتش بگذارد و سنگ را با خاتم خود نقش می دهد.

********

شیخ مفید و ابن شهر آشوب و دیگران روایت کرده اند که چون حضرت امام جواد علیه السلام با ام الفضل زوجه خود از بغداد به مدینه مراجعت می فرمود، چون به شارع کوفه به دار مُسیّب رسید فرود آمد و آن  هنگام غروب آفتاب بود.پس داخل مسجد شد و در صحن آنجا درخت سدری بود که بار نمی داد، آنگاه حضرت کوزه آبی طلبید و در زیر آن درخت وضو گرفت وبه نماز مغرب به جماعت ایستاد، در رکعت اول بعد از حمد سوره نصر، در رکعت دوم بعد از حمد سوره توحید، پیش از رکوع،قنوت خواند سپس رکعت سوم را به جا آورد، تشهد و سلام گفت و از نماز فارغ شد. سپس لحظه ای نشست و ذکر خدا به جا آورد و برخاست و چهاررکعت نافله مغرب را به جای آورد، سپس تعقیب نماز خواند، دو سجده به جای آورد و بیرون رفت.

چون مردم نزد درخت آمدند، دیدند که میوه نیکویی داده، تعجب کردند و از سدر آن خوردند و یافتند شیرین و بدون دانه است. پس مردم با ان حضرت وداع کردند و حضرت به مدینه تشریف بردند.

*********

حسین مکاری روایت کرده که: داخل بغداد شدم در هنگامی که حضرت امام محمد تقی علیه السلام نیز در بغداد بود و در نزد خلیفه در نهایت جلالت بود. من با خود گفتم دیگر حضرت جواد به مدینه برنخواهد گشت، از این مرتبتی که در اینجا دارد و از حیثیت جلال و طعامهای لذیذ و غیره.

چون این فکر در خاطر من گذشت، آن حضرت سر به زیر افکند، پس سر بلند کرد در حالی که رنگ مبارکش زرد شده بود و فرمود: «ای حسین نان جو با نمک نیم کوب در حرم رسول خدا صلی الله علیه و اله وسلم نزد من بهتر است از آنچه در اینجا می بینی.

*********

گفتاری دلنشین از امام جواد علیه السلام

[1] «المؤمِنُ یَحتاجُ إلی ثَلاثٍ تَوْفیقٍ وَ واعظٍ مِن نَفْسه وَ قبولٍ ممّن یَنْصَحُهُ» مؤمن احتیاج به سه چیز دارد، اول توفیق خاصی از جانب خدا که خداوند وسایل و امکانات و شرایط هدایتش را فراهم آورد، دوّم خودش واعظ خودش باشد و در عبرتهای جهان بیندیشد، سوّم: از کسی که خیرخواه و ناصح اوست، حرف قبول کند.

تحف العقول ص457

*********

[2]  « مُلاقاةُ الإخوانِ نُشْرُةٌ و تَلقیحٌ لِليعَقلِ  وَ إن کانَ نَزْراً قلیلاً» ملاقات برادران دینی یک نوع مصونیت و پناه و باور کردن عقل است.هر چند اندک باشد.

امالی مفید ص329

*********

[3]  «الایّامُ تَهْتِکُ لَکَ الامْرَ عَنْ الاسْرارِ الکامِنَةِ» گذشت روزگار اسرار مخفی را برای تو آشکار می کند، با گذشت روزگار نتایج اعمال به صاحبان آن باز می گردد و حقایق آشکار می گردد.

بحار75/364

*********

[4]  ایّاکَ وَ مُصاحبةَ الشّریرِ فانّهُ کالسّیفِ یَحْسنُ مَنْظَرُهُ وَ یَقبُحُ أثَرُهُ» از رفاقت با آدم شرور بپرهیز، او چون شمشیر است که ظاهرش تماشایی، ولی اثرش کشتن و فناست.

همان

*********

حرز امام جواد علیه السلام

1) سيّد بن طاووس با سندي طولاني از عبد العظيم بن عبداللّه حسني روايت مي كند كه امام جواد ( عليه السلام ) دعاي مخصوصي را براي فرزند خردسالش كه در گهواره بود نوشت و او را بدين وسيله از شرّ و بدي دور نگاه مي داشت.

«بسم اللّه الرحمن الرحيم، لاحول ولا قوّة إلّا باللّه العليّ العظيم.

اللّهمّ ربّ الملائكة والروح، والنبيّين والمرسلين، وقاهر من في السماوات والأرضين، وخالق كلّ شي ء ومالكه، كفّ عنّا بأس أعدائنا، ومن أراد بنا سوء من الجنّ والإنس، وأعم أبصارهم وقلوبهم، واجعل بيننا وبينهم حجاباً وحرساً ومدفعاً، إنّك ربّنا. لاحول ولاقوّة لنا إلّا باللّه، عليه توكّلنا، وإليه أنبنا، وإليه المصير.

«ربّنا لا تجعلنا فتنة للذين كفروا واغفر لنا ربّنا، إنّك أنت العزيز الحكيم» ممتحنة: 60 / 5 . ،

ربّنا عافنا من كلّ سوء، ومن شرّ كلّ دابّة أنت آخذ بناصيتها، ومن شرّ ما يسكن في اللّيل و النهار، ومن شرّ كلّ سوء، ومن شرّ كلّ ذي شرّ.

ربّ العالمين، وإله المرسلين، صلّ علي محمّد وآله أجمعين وأوليائك، وخصّ محمّداً وآله أجمعين، بأتمّ ذلك؛ ولاحول ولاقوّة إلّا باللّه العليّ العظيم.

بسم اللّه وباللّه، أُؤمن باللّه، وباللّه أعوذ، وباللّه أعتصم، وباللّه أستجير، وبعزّة اللّه ومنعته أمتنع من شياطين الإنس والجنّ، ومن رجلهم وخيلهم، وركضهم وعطفهم، ورجعتهم كيدهم، وشرّهم وشرّ ما يأتون به تحت الليل وتحت النهار، من البعد والقرب. ومن شرّ الغائب والحاضر، والشاهد والزائر، أحياءً و أمواتاً، أعمي وبصيراً. ومن شرّ العامّة والخاصّة، ومن شرّ نفس ووسوستها، ومن شرّ الدناهش، والحسّ، واللمس، واللبس، ومن عين الجنّ ّ والإنس، وبالاسم الذي اهتزّ به عرش بلقيس. وأُعيذ ديني ونفسي وجميع ما تحوطه عنايتي، من شرّ كلّ صورة، وخيال، أو بياض، أو سواد، أو تمثال، أو معاهد، أو غير معاهد، ممّن يسكن الهواء والسحاب، والظلمات والنور، والظلّ والحرور، والبرّ والبحور، والسهل والوعور، والخراب والعمران، والآكام والآجام، والغياض، والكنائس والنواويس، والفلوات والجبّانات. ومن شرّ الصادرين والواردين ممّن يبدو بالليل، وينتشر بالنهار، وبالعشيّ والإبكار، والغدوّ والآصال، والمريبين، والأسامرة والأفاثرة (ترة) والفراعنة والأبالسة، ومن جنودهم وأزواجهم، وعشائرهم وقبائلهم، ومن همزهم ولمزهم، ونفثهم، ووقاعهم، وأخذهم، وسحرهم وضربهم وعبثهم ولمحهم واحتيالهم واختلافهم.

ومن شرّ كلّ ذي شرّ، من السحرة والغيلان، وأُمّ الصبيان، وما ولدوا، وماوردوا. ومن شرّ كلّ ذي شرّ، داخل وخارج، وعارض ومتعرّض، وساكن ومتحرّك، وضربان عرق وصُداع، وشقيقة، وأُمّ ملدم، والحمي، والمثلّثة، والربع، والغبّ، والنافضة، والصالبة، والداخلة، والخارجة. ومن شرّ كلّ دابّة أنت آخذ بناصيتها، إنّك علي صراط مستقيم، وصلّي اللّه علي نبيّه محمّد وآله الطاهرين»

مهج الدعوات: 60 / 16 . مصباح المتهجّد: 499، ح 581 . بحارالانوار: 60 / 266، ح 151، و 91 / 361، ح 1، و 87 / 136، ح 5 .

2) مطابق آنچه روايت شده است، امام جواد ( عليه السلام ) دعاي مخصوصي را به منظور امنيّت يافتن از شرّ دشمنان و شياطين، به درخواست مامون عبّاسي، براي وي نوشت كه بدين صورت مي باشد:

«بسم اللّه الرحمن الرحيم، الحمد للّه ربّ العالمين، الرحمن الرحيم...» إلي آخرها.

«ألَمْ تَرَ أنَّ اللّهَ سخّر لَكُم مَا في الأرضِ وَالفُلكَ تَجرِي في البَحرِ بِأمرِهِ وَيُمْسِكُ السماءَ أنْ تَقَعَ عَلَي الأرضِ إلّا بِإذْنِهِ، إنَّ اللّهَ بِالنّاسِ لَرَءُوفٌ رَحِيمٌ» حجّ: 22 / 65 . .

أنت الواحد الملك الديّان يوم الدين، تفعل ما تشاء بلا مغالبة، وتعطي من تشاء بلا منّ، وتفعل ما تشاء وتحكم ما تريد، وتداول الأيّام بين الناس، وتُركّبهم طبقاً عن طبق، أسألك باسمك المكتوب علي سُرادق المجد.

وأسألك باسمك المكتوب علي سُرادق السرائر، السابق الفائق الحسن الجميل النصير، ربّ الملائكة الثمانية، والعرش الذي لا يتحرّك؛ وأسألك بالعين التي لا تنام، وبالحياة التي لا تموت، وبنور وجهك الذي لا يطفأ.

وبالاسم الأكبر، الأكبر، الأكبر، وبالاسم الأعظم، الأعظم، الأعظم، الذي هو محيط بملكوت السماوات والأرض.

وبالاسم الذي أشرقت به الشمس، وأضاء به القمر، وسجّرت به البحور، ونصبت به الجبال، وبالاسم الذي قام به العرش والكرسيّ، وباسمك المكتوب علي سُرادق العرش، وبالاسم المكتوب علي سُرادق العزّة.

وباسمك المكتوب علي سُرادق العظمة، وباسمك المكتوب علي سُرادق البهاء.

وباسمك المكتوب علي سُرادق القدرة، وباسمك العزيز.

وبأسمائك المقدّسات المُكرّمات المخزونات في علم الغيب عندك.

وأسألك من خيرك خيراً ممّا أرجو.

وأعوذ بعزّتك وقدرتك من شرّ ما أخاف وأحذر، وما لا أحذر.

يا صاحب محمّد يوم حُنين، ويا صاحب عليّ يوم صفّين، أنت يا ربِّ مبير الجبّارين، وقاصم المتكبّرين، أسألك بحقّ طه، و يس، والقرآن العظيم، والفرقان الحكيم، أن تصلّي علي محمّد و آل محمّد، و أن تشدّ به عضد صاحب هذا العقد.
وأدرء بك في نحر كلّ جبّار عنيد، وكلّ شيطان مريد، وعدوّ شديد، وعدوّ منكر الأخلاق، واجعله ممّن أسلم إليك نفسه، وفوّض إليك أمره، وألجأ إليك ظهره.

اللّهمّ بحقّ هذه الأسماء التي ذكرتها وقرأتها، وأنت أعرفُ بحقّها منّي، وأسألك ياذا المنّ العظيم، والجود الكريم، وليّ الدعوات المستجابات، والكلمات التامّات، والأسماء النافذات.

وأسألك يا نور النهار، ويا نور الليل، ويا نور السماء والأرض، ونور النور، ونوراً يُضي ء به كلُّ نور، يا عالم الخفيّات كلّها، في البرّ والبحر، والأرض، والسماء، والجبال. وأسألك يا من لا يفني، ولا يبيد ولا يزول، ولا له شي ء موصوف، ولا إليه حدّ منسوب، ولا معه إله، ولا إله سواه، ولا له في ملكه شريك، ولا تُضاف العزّة إلّا إليه.

لم يزل بالعلوم عالماً، وعلي العلوم واقفاً، وللأُمور ناظماً، وبالكينونيّة عالماً، وللتدبير مُحكماً، وبالخلق بصيراً، وبالأُمور خبيراً. أنت الذي خشعت لك الأصوات، وضلّت فيك الأحلام، وضاقت دونك الأسباب، وملأ كلّ شي ء نورك، ووجل كلّ شي ء منك، وهرب كلّ شي ء إليك، وتوكلّ كلّ شي ء عليك. وأنت الرفيع في جلالك، وأنت البهيّ في جمالك، وأنت العظيم في قدرتك. وأنت الذي لا يدركك شي ء، وأنت العليّ الكبير العظيم، مجيب الدعوات، قاضي الحاجات، مفرّج الكربات، وليّ النعمات. يا من هو في علوّه دان، وفي دنوّه عال، وفي إشراقه منير، وفي سلطانه قويّ، وفي مُلكه عزيز.صلّ علي محمّد وآل محمّد، واحرس صاحب هذا العقد، وهذا الحرز، وهذا الكتاب، بعينك التي لا تنام، واكنفه بركنك الذي لا يُرام، وارحمه بقدرتك عليه، فإنّه مرزوقك.

بسم اللّه الرحمن الرحيم، بسم اللّه وباللّه، لا صاحبة له ولا ولد، بسم اللّه قويّ الشأن، عظيم البرهان، شديد السُلطان، ما شاء اللّه كان، وما لم يشأ لم يكن.

أشهد أنّ نوحاً رسول اللّه، وأنّ إبراهيم خليل اللّه، وأنّ موسي كليم اللّه ونجّيه

وأنّ عيسي بن مريم صلوات اللّه عليه و عليهم أجمعين كلمته وروحه.

وأنّ محمّداً صلي اللّه عليه وآله وسلّم خاتم النبيّين، لا نبيّ بعده.

وأسألك بحقّ الساعة التي يؤتي فيها بإبليس اللعين يوم القيامة، ويقول اللعين في تلك الساعة: واللّه ما أنا إلّا مهيّج مردَة. اللّه نور السماوات والأرض، وهو القاهر، وهو الغالب، لهُ القدرة السابقة، وهو الحكيم الخبير. اللّهمّ وأسألك بحقّ هذه الأسماء كلّها وصفاتها وصورها، وهي:

سبحان الذي خلق العرش والكرسي واستوي عليه، أسألك أن تصرف عن صاحب كتابي هذا كلّ سوء ومحذور، فهو عبدك وابن عبدك، وابن أمتك، وأنت مولاه، فَقه اللّهمّ يا ربّ الأسواء كلّها، واقمع عنه أبصار الظالمين و ألسنة المعاندين والمريدين له السوء والضرّ، وادفع عنه كلّ محذور ومخوف؛و أيّ عبد من عبيدك، أو أمة من إمائك، أو سلطان مارد، أو شيطان أو شيطانة، أو جنّي أو جنّيّة، أو غول أو غولة، أراد صاحب كتابي هذا بظلم أوضرّ أو مكر أو مكروه أو كيد أو خديعة أو نكاية أو سعاية أو فساد أوغرق أو اصطلام أو عطب أو مغالبة أو غدر أو قهر أو هتك ستر أو اقتدار أو آفةٍ أو عاهة أو قتل أو حرق أو انتقام أو قطع أو سحر أو مسخ أو مرض أو سقم أو برص أو جذام أو بؤس أو آفة أو فاقة أو سغب أو عطش أو وسوسة أو نقص في دين أو معيشة.

فاكفنيه بما شئت، وكيف شئت، وأنّي شئت، إنّك علي كلّ شي ء قدير، وصلّي اللّه علي سيّدنا محمّد وآله أجمعين وسلّم

تسليماً كثيراً، ولا حول ولا قوّة إلّا باللّه العلي العظيم، والحمد للّه ربّ العالمين.

«يا مشهوراً في السموات، يا مشهوراً في الأرضين، يا مشهوراً في الدنيا والآخرة، جهدت الجبابرة والملوك علي إطفاء نورك، وإخماد ذكرك، فأبي اللّه إلّا أن يتمّ نورك، ويبوح بذكرك، ولو كره المشركون»

مهج الدعوات: 52، س 15 . مستدرك الوسائل: 13 / 178، ح 15033 . عيون المعجزات: 127

پس از دعاي حرز، چهار ركعت نماز بخواند و در هر ركعت آن، يك بار سوره ي «حمد»، و هفت بار «آية الكرسي» و هفت بار آيه ي «شهد اللّه» آل عمران: 3 / 18 . و هفت بار «والشمس و ضحيها» و هفت بار «والليل و اذا يغشي» و هفت بار «قل هو اللّه احد» قراءت شود

مهج الدعوات: 52

3) حرز ديگر آن حضرت

يا نور يا برهان يا مبين يا منير يا رب يا اكفنى الشرور وآفات الدهور واسئلك النجاة يوم ينفخ فى الصور.

4) حرز ديگر از آن حضرت:

بسم الله الرحمن الرحيم ، لاحول ولاقوة الابالله العلى العظيم ، اللهم رب الملائكة والروح و النبيين و المرسلين و قاهر من فى السموات و الارضين و خالق كل شى ء ومالكه ، كف عنى باءس اعدائنا و من ارادبنا سؤ ا من الجن و الانس فاعم الصارهم و قلوبهم واجعل بينى و بينهم حجابا و حرسا و مدفعا انك ربنا و لاحول و لاقوة الابالله عليه توكلنا و اليه انبنا و هوالعزير الحكيم ربنا وعافنا من شر كل سوءو من شر كل دابة انت آخذ باصيتها و من شر ماسكن فى الليل و النهار و من شر كل سؤ و من شر كل ذى شر يارب العالمين و اله المرسلين صلى الله عليه و آله اجمعين و خص ‍ محمدا و آله باتم ذلك ولاحول ولاقوه الا بالله العلى العظيم.

*********

روی کار آمدن معتصم و شهادت امام جواد علیه السلام

مأمون در 17رجب سال218ه.ق از دنیا رفت، برادرش معتصم به جای او بر مسند خلافت نشست، نام معتصم، محمد و به قولی ابراهیم بود، معتصم که همانند سایر طاغوتها می خواست همهٔ مردم دربست همچون بردهٔ او باشند و شخص دیگری دارای شخصیت و پیرو نباشد، تصمیم گرفت امام جواد علیه السلام را که در مدینه دارای شخصیت و مقام بود، به بغداد احضار کند. سرانجام روز 28 محرم سال 220 ه.ق امام جواد علیه السلام با همسرش به بغداد آمدند.

در این ایام ام الفضل همسر امام جواد علیه السلام با برادرش جعفر بن مأمون و عمویش معتصم، همدست شدند، و توطئه قتل امام جواد علیه السلام را طرح کردند و چنین تصمیم گرفته شد که ام الفضل آن حضرت را با زهر مسموم کند

معتصم و جعفر برای اینکه مبادا خلافت از بنی عباس به علویین منتقل گردد، به ام الفضل تلقیین کردند و به او گفتند: تو دختر و برادرزاده خلیفه هستی و احترامت بر همه کس لازم است ولی محمد بن علی (امام جواد علیه السلام) مادر امام هادی علیه السلام را بر تو مقدم می دارد.

همین امور باعث شد که ام الفضل تهییج شد و تصمیم گرفت شوهرش را مسموم نماید.

معتصم و جعفر سمّی را در انگور رازقی تزریق کزدند و برای ام الفضل فرستادند، ام الفضل نیز آن را در میان کاسه ای گذاشت و جلو همسرش نهاد و از ان توصیف بسیار نمود، و سرانجام امام جواد علیه السلام از ان انگور خورد، طولی نکشید که آن حضرت آثار سمّ را در جگر خود احساس نمود و کم کم درد شدید بر او عارض گردید و موجب رنج و ناراحتی سخت امام جواد علیه السلام شد.

در همان حال ام الفضل پشیمان شده و گریه می کرد، حضرت به او فرمود: چرا گریه می کنی؟ اکنون که مرا کشتی گریهٔ تو سودی ندارد، این را بدان که به خاطر این خیانتی که کردی چنان به دردی مبتلا می شوی که هرگز علاج ندارد، و چنان به فقر و تنگدستی مبتلا گردی که جبران پذیر نباشد.

امام جواد علیه السلام در جوانی در حالی که 25 بهار بیشتر از عمرش نگذشته بود این گونه مظلومانه به شهادت رسید، او نیز مانند پدرش مهمان و در دیار غربت بود و براستی عجیب مهمان نوازی کردند.

فضیلت و اعمال دحوالارض

اعمال شب و روز بیست‌ و پنجم ذی‌القعده

«دحوالارض» روزی است که بنابر روایات، زمانی که تمام روی زمین را آب فرا گرفته بود، در این روز، نخستین خشکی‌ها از زیر آب سر برآوردند و مطابق بعضی از روایات، نخستین جایی که از زیر آب بیرون آمد، خشک شد و سپس گسترش یافت، سرزمین «مکه» و به خصوص محل خانه «کعبه» بود، لذا مکه «ام القرا» یعنی مادر همه آبادی‌ها نام گرفت.

فضیلت و اعمال دحو الارض
 طبق روایتی از امام رضا (ع) بیست‌وپنجم ماه ذی‌القعده، روز «دحوالارض» است که برای این روز و شب ، اعمالی نقل شده که به شرح زیر است:

الف) در روایتی از امیر مومنان (ع) نقل شده است «اول رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در روز بیست و پنجم ذی القعده بوده است؛ بنابراین اگر کسی آن روز را روزه بگیرد و آن شب را به عبادت بپردازد، پاداش عبادت یک صد سال را دارد».

همچنین فرموده‌اند: ‌ در آن روز اگر گروهی به ذکر خدا بپردازند، خداوند حاجتشان را پیش از آنکه متفرق شوند برآورده سازد؛ خداوند در این روز هزار هزار رحمت نازل می‌کند که قسمتی از آن شامل کسانی است که جمع گردند و به ذکر خدا بپردازند و روزش را روزه بدارند و شب آن را عبادت کنند.

ب) مستحب است در آغاز روز، هنگامی که آفتاب کمی بلند شد دو رکعت نماز به جا آورد و در هر رکعت بعد از سوره حمد پنج مرتبه سوره و الشمس را بخواند و پس از سلام نماز، بگوید:

لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ
هیچ جنبش و نیرویى نیست مگر به خداى بر‌تر بزرگ


آنگاه دعا كند و بخواند:


يَا مُقِيلَ الْعَثَرَاتِ أَقِلْنِي عَثْرَتِي يَا مُجِيبَ الدَّعَوَاتِ أَجِبْ دَعْوَتِي يَا سَامِعَ الْأَصْوَاتِ اسْمَعْ صَوْتِي وَ ارْحَمْنِي وَ تَجَاوَزْ عَنْ سَيِّئَاتِي وَ مَا عِنْدِي يَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ .


اى ناديده‏ گير لغزشها لغزشم را ناديده‏ گير،اى اجابت كننده دعاها،دعايم را اجابت كن،اى شنواى صداها،صدايم را بشنو،و به‏ من رحم كن،و از بديهايم و آنچه نزد من است درگذر،اى صاحب بزرگى و بزرگوارى.

ج)» شیخ طوسی «فرموده است: مستحب است در این روز، این دعا را بخواند.

اللَّهُمَّ دَاحِیَ الْکَعْبَةِ وَ فَالِقَ الْحَبَّةِ وَ صَارِفَ اللَّزْبَةِ وَ کَاشِفَ کُلِّ کُرْبَةٍ
خدایا اى گستراننده کعبه و شکافنده دانه و برگیرنده سختى و برطرف کننده هر گرفتارى،

أَسْأَلُکَ فِی هَذَا الْیَوْمِ مِنْ أَیَّامِکَ الَّتِی أَعْظَمْتَ حَقَّهَا وَ أَقْدَمْتَ سَبْقَهَا وَ جَعَلْتَهَا عِنْدَ الْمُؤْمِنِینَ وَدِیعَةً وَ إِلَیْکَ ذَرِیعَةً وَ بِرَحْمَتِکَ الْوَسِیعَةِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ


از تو مى‏خواهم‏ در این روز از روز‌هایت، که حقش را بزرگ گرداندى و سبقتش را پیش انداختى و آن را نزد اهل ایمان، امانت و به سوى خود وسیله قرار دادى و به رحمت گسترده‏ات، که بر محمد درود فرستى،

عَبْدِکَ الْمُنْتَجَبِ فِی الْمِیثَاقِ الْقَرِیبِ یَوْمَ التَّلاقِ فَاتِقِ کُلِّ رَتْقٍ وَ دَاعٍ إِلَى کُلِّ حَقٍّ وَ عَلَى أَهْلِ بَیْتِهِ الْأَطْهَارِ الْهُدَاةِ الْمَنَارِ دَعَائِمِ الْجَبَّارِ وَ وُلاةِ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ،

آن بنده برگزیده‏ات‏ در پیمان نزدیک، روز دیدار، شکافنده هر امر بسته و دعوت کننده به حق و بر اهل بیت پاکش‏ آن راهنمایان و روشن‏کنندگان راه حق، ستونهاى جبار و متولیان بهشت و دوزخ،

وَ أَعْطِنَا فِی یَوْمِنَا هَذَا مِنْ عَطَائِکَ الْمَخْزُونِ غَیْرَ مَقْطُوعٍ وَ لا مَمْنُوعٍ [مَمْنُونٍ‏] تَجْمَعُ لَنَا بِهِ التَّوْبَةَ وَ حُسْنَ الْأَوْبَةِ،

و عطا کن به ما از عطاى در خزانه‏ات که نه بریده شود و نه منع گردد، تا به وسیله آن توبه و بازگشت خوبى براى ما فراهم نمایى

یَا خَیْرَ مَدْعُوٍّ وَ أَکْرَمَ مَرْجُوٍّ یَا کَفِیُّ یَا وَفِیُّ یَا مَنْ لُطْفُهُ خَفِیٌّ اُلْطُفْ لِی بِلُطْفِکَ وَ أَسْعِدْنِی بِعَفْوِکَ وَ أَیِّدْنِی بِنَصْرِکَ وَ لا تُنْسِنِی کَرِیمَ ذِکْرِکَ بِوُلاةِ أَمْرِکَ وَ حَفَظَةِ سِرِّکَ

اى بهترین خوانده شده و کریم‏‌ترین امید شده، اى کفایت کننده، اى وفادار، اى آن‏که لطفش پنهانى است، به لطفت به من لطف کن، و به‏ عفوت خوشبختم نما و به یارى‏ات تأییدم فرما و از ذکر کریمانه‏ات فراموشم مکن به حق متولیان امرت و نگهبانان‏ رازت

وَ احْفَظْنِی مِنْ شَوَائِبِ الدَّهْرِ إِلَى یَوْمِ الْحَشْرِ وَ النَّشْرِ وَ أَشْهِدْنِی أَوْلِیَاءَکَ عِنْدَ خُرُوجِ نَفْسِی وَ حُلُولِ رَمْسِی وَ انْقِطَاعِ عَمَلِی وَ انْقِضَاءِ أَجَلِی

و از گرفتاریهاى روزگار تا روز قیامت و برانگیخته‏شدن حفظم کن‏ هنگام بیرون آمدن جانم و فرو رفتن در قبرم و تمام شدن کارم و سپرى شدن عمرم، اولیایت را به بالینم حاضر کن،

اللَّهُمَّ وَ اذْکُرْنِی عَلَى طُولِ الْبِلَى إِذَا حَلَلْتُ بَیْنَ أَطْبَاقِ الثَّرَى وَ نَسِیَنِیَ النَّاسُونَ مِنَ الْوَرَى وَ أَحْلِلْنِی دَارَ الْمُقَامَةِ وَ بَوِّئْنِی مَنْزِلَ الْکَرَامَةِ

خدایا یادم کن، بر طول پوسیدگى، زمانى‏که در میان توده‏هاى خاک فرود آیم و فراموش‏کنندگان از مردم فراموشم کنند و در خانه اقامت فرودم آر و در منزل کرامت جایم ده،

وَ اجْعَلْنِی مِنْ مُرَافِقِی أَوْلِیَائِکَ وَ أَهْلِ اجْتِبَائِکَ وَ اصْطِفَائِکَ وَ بَارِکْ لِی فِی لِقَائِکَ وَ ارْزُقْنِی حُسْنَ الْعَمَلِ قَبْلَ حُلُولِ الْأَجَلِ بَرِیئا مِنَ الزَّلَلِ وَ سُوءِ الْخَطَلِ

و از دوستان اولیایت و برگزیدگان و خالصان درگاهت قرارم‏ ده و دیدارت را بر من مبارک گردان و پیش از فرا رسیدن پایان عمرم حسن عمل روزى‏ام فرما، درحالى‏که پاک از لغزش‌ها و گفتار بى‏پایه و منطق تباه باشم.

اللَّهُمَّ وَ أَوْرِدْنِی حَوْضَ نَبِیِّکَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ اسْقِنِی مِنْهُ مَشْرَبا رَوِیّا سَائِغا هَنِیئا لا أَظْمَأُ بَعْدَهُ وَ لا أُحَلَّأُ وِرْدَهُ وَ لا عَنْهُ أُذَادُ وَ اجْعَلْهُ لِی خَیْرَ زَادٍ وَ أَوْفَى مِیعَادٍ یَوْمَ یَقُومُ الْأَشْهَادُ،

خدایا مرا به حوض پیامبرت محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) وارد کن و از آن به من بنوشان، نوشاندنى سیراب کننده، روان و گوارا، که پس از آن هرگز تشنه نشوم و از ورود به آن طرد نگردم و از آن‏ منع نشوم و آن را قرار ده برایم بهترین توشه و کامل‌ترین وعده‏گاه، روزى که گواهان بپا مى‏خیزند،

اللَّهُمَّ وَ الْعَنْ جَبَابِرَةَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ وَ بِحُقُوقِ [لِحُقُوقِ‏] أَوْلِیَائِکَ الْمُسْتَأْثِرِینَ اللَّهُمَّ وَ اقْصِمْ دَعَائِمَهُمْ وَ أَهْلِکْ أَشْیَاعَهُمْ وَ عَامِلَهُمْ وَ عَجِّلْ مَهَالِکَهُمْ وَ اسْلُبْهُمْ مَمَالِکَهُمْ وَ ضَیِّقْ عَلَیْهِمْ مَسَالِکَهُمْ وَ الْعَنْ مُسَاهِمَهُمْ وَ مُشَارِکَهُمْ.

خدایا لعنت کن گردنکشان‏ گذشته و آینده را، هم آنان‏که حقوق اولیایت را به ناحق به خود اختصاص دادند، خدایا پایه‏‌هایشان را بشکن و پیروان و عمالشان را نابود ساز، زمینه‏هاى هلاکتشان را به زودى فراهم فرما و کشور‌هایشان را از دستشان بگیر و راه‌هایشان را بر آنان تنگ کن و بر آنان‏که با آنان سهیم و شریکند لعنت فرست،

اللَّهُمَّ وَ عَجِّلْ فَرَجَ أَوْلِیَائِکَ وَ ارْدُدْ عَلَیْهِمْ مَظَالِمَهُمْ وَ أَظْهِرْ بِالْحَقِّ قَائِمَهُمْ وَ اجْعَلْهُ لِدِینِکَ مُنْتَصِرا وَ بِأَمْرِکَ فِی أَعْدَائِکَ مُؤْتَمِرا

خدایا در فرج دوستانت شتاب کن و حقوق تاراج رفته آنان را به آنان بازگردان و قائم آنان را به حق، آشکار کن و او را یارى‏رسان دینت بدار و درباره دشمنانت فرمانده به فرمانت قرار ده،

اللَّهُمَّ احْفُفْهُ بِمَلائِکَةِ النَّصْرِ وَ بِمَا أَلْقَیْتَ إِلَیْهِ مِنَ الْأَمْرِ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ مُنْتَقِما لَکَ حَتَّى تَرْضَى وَ یَعُودَ دِینُکَ بِهِ وَ عَلَى یَدَیْهِ جَدِیدا غَضّا وَ یَمْحَضَ الْحَقَّ مَحْضا وَ یَرْفِضَ الْبَاطِلَ رَفْضا،

خدایا همواره فرشتگان پیروزى را گرداگرد او بدار و به آن دستورى که در شب قدر به او القا کردى، او را انتقام‏گیرنده خویش‏ قرار ده، تا جایى‏که خشنود شوى و دینت به وسیله او و به دست او به گونه‏اى نو و تازه بازگردد و حق به طور کامل ناب شود و باطل به صورت‏ همه جانبه به دور افکنده شود،

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَیْهِ وَ عَلَى جَمِیعِ آبَائِهِ وَ اجْعَلْنَا مِنْ صَحْبِهِ وَ أُسْرَتِهِ وَ ابْعَثْنَا فِی کَرَّتِهِ حَتَّى نَکُونَ فِی زَمَانِهِ مِنْ أَعْوَانِهِ،

خدایا بر او و همه پدرانش درود فرست و ما را از همنشینان و خاندانش قرار بده و در زمان بازگشتش ما را برانگیز، تا در دوران او در شمار یارانش باشیم

اللَّهُمَّ أَدْرِکْ بِنَا قِیَامَهُ وَ أَشْهِدْنَا أَیَّامَهُ وَ صَلِّ عَلَیْهِ [عَلَى مُحَمَّدٍ] وَ ارْدُدْ إِلَیْنَا سَلامَهُ وَ السَّلامُ عَلَیْهِ [عَلَیْهِمْ‏] وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ.

خدایا درک قیامش را روزى ما کن و در روزگارش ما را حاضر کن و بر او درود فرست و سلام او را به ما باز رسان، درود و رحمت خدا و برکاتش بر او باد.

زیارتی مخصوص امام رضا(ع)

مرحوم حاج شیخ عباس قمی در وقایع الایام و مفاتیح الجنان می نویسد :

بدان که این ماه اول ماههای حرام است که حق تعالی در قرآن مجید ذکر فرموده (و آنها ذی القعده و ذی الحجه ، محرم و رجب است که در اسلام معظم و مکرم بوده اند) و سید ابن طاووس روایتی نقل کرده که ذی القعده محل اجابت دعاست در وقت شدت  و در روز یکشنبه این ماه نمازی با فضیلت بسیار از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) روایت کرده که مجملش آن است که هر که آنرا به جا آورد تو.به اش مقبول و گناهش آمرزیده شود و خصماء او در روز قیامت از او راضی شوند و با ایمان بمیرد و دینش گرفته نشود و قبرش گشاده و نورانی گردد و والدینش از او راضی گردند و مغفرت شامل حال والدین او و ذریه او گردد و توسعه رزق پیدا کند و ملک الموت با او در وقت مردن مدارا کند و به آسانی جان او بیرون شود. ( شرح این نماز پر فیض در مفاتیح الجنان آورده شده)

زیارتی مخصوص امام رضا

روایت شده که هر که در یکی از ماههای حرام سه روز متوالی که پنجشنبه و جمعه و شنبه باشد روزه بگیرد ثواب 900 سال عبادت برای او نوشته شود . اما مناسبت های مهم این ماه عبارتند از:

1- ذی القعده ولادت با سعادت حضرت معصومه (س)

5- ذی القعده بالا بردن دیوار خانه کعبه توسط حضرت ابراهیم (ع)

6- ذی القعده نامه نوشتن حضرت مسلم در کوفه برای امام حسین (ع)

11- ذی القعده ولادت با سعادت امام رضا (ع)

23- ذی القعده روز بسیار شریفی است ، این روز زیارتی مخصوص امام رضا (ع) است و زیارت آن حضرت از دور و نزدیک سنت است.

علامه ی مجلسی می گوید :

زیارت حضرت رضا علیه السلام در روزهای مقدس اسلامی افضل است ؛ خصوصا روزهایی که اختصاص به آن حضرت دارد. مثل روز ولادت (11 ذی القعده) و روز شهادت آن حضرت (مطابق مشهور آخر ماه صفر) سپس از کتاب اقبال مرحوم سید بن طاووس استحباب زیارت آن حضرت را در روز 23 ذی القعده (طبق روایتی روز شهادت آن حضرت) نیز نقل می کند و در پایان می نویسد : استحباب زیارت آن حضرت در ماه رجب گذشت (بحار الانوار جلد 99 صفحات 43 و 44) . مرحوم محدث قمی روز 25 ذی القعده را نیز به این موارد ضمیمه کرده است.

قال سیدبن طاووس فی الاقبال:

و رایت فی بعض تصانیف اصحابنا العجم رضوان الله علیهم، انه یستحب ان یزار مولانا الرضا علیه السلام یوم ثالث وعشیرین من ذی القعده، من قرب او بعید. ببعض زیارته المعروفه او بما یکون کالزیاره من الروایه بذلک.


مجوز استفاده از قالب مذهبی یاسین براي اين دامنه داده نشده , برای دریافت مجوز قالب بر روی لینک ، ( درخواست مجوز ) کلیک کنید